Przejdź do treści

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnychCeftriakson może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa, testu na galaktozemię oraz testu na obecność glukozy w moczu wykonywanego metodami nieenzymatycznymi. Leki przeciwzakrzepowe W przypadku równoległego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych, zaleca się monitorowanie INR oraz ewentualne dostosowanie ich dawki, zarówno podczas leczenia ceftriaksonem jak i po zakończeniu leczenia. Nie ma danych dotyczących interakcji ceftriaksonu i doustnych preparatów zawierających wapń, ani interakcji ceftriaksonu podanego i. Zaleca się różny czas trwania leczenia; należy wziąć pod uwagę krajowe lub lokalne wytyczne. Jeśli konieczne jest podawanie w ciągłej infuzji roztworów do całkowitego żywienia pozajelitowego TPN zawierających wapń, zaleca się rozważyć zastosowanie innego leczenia przeciwbakteryjnego niezwiązanego z ryzykiem wytrącania osadu.

Ceftriaxone do leczenia stawow

Jeżeli zastosowanie ceftriaksonu w takim przypadku jest niezbędne, lek i roztwory do TPN można podawać jednocześnie, ale przez różne linie infuzyjne wkłute w różne miejsca lub można przerwać podawanie TPN na czas infuzji ceftriaksonu i przepłukać linię infuzyjną przed podaniem TPN.

Autoimmunologiczmna niedokrwistość hemolitycznaOdnotowano przypadki autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów otrzymujących antybiotyki z grupy cefalosporyn, jak również ciężkie przypadki, w tym niektóre zakończone zgonem, niedokrwistości hemolitycznej u dorosłych i u dzieci, podczas stosowania ceftriaksonu.

Jeżeli podczas leczenia ceftriaksonem u chorego wystąpi Ceftriaxone do leczenia stawow, należy przerwać stosowanie tego leku do czasu określenia jej przyczyny. Długotrwałe stosowanie Podczas długotrwałego stosowania leku należy regularnie wykonywać badanie morfologii krwi. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego Ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych, w tym również ceftriaksonu, związane jest ryzyko wystąpienia zapalenia jelita grubego i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego o przebiegu od łagodnego do zagrażającego życiu.

Jeśli w trakcie leczenia ceftriaksonem lub po jego zakończeniu u chorego wystąpi biegunkanależy rozważyć taką etiologię oraz przerwanie leczenia i podanie leków działających swoiście na Clostridium difficile, natomiast nie należy podawać leków hamujących perystaltykę. Monitorowanie stężenia leku we krwi jest z kolei konieczne u osób poddawanych dializie.

Obserwowano przypadki zapalenia trzustki u osób leczonych ceftriaksonem, prawdopodobnie spowodowane niedrożnością dróg żółciowych. Prawdopodobnie stosowanie ceftriaksonu jest Ceftriaxone do leczenia stawow wyzwalającym lub sprzyjającym powstaniu osadów żółciowych. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci i młodzieży. Obecność takiego osadu rzadko powoduje objawy i zanika on zwykle po zakończeniu leczenia. Jeśli objawy wystąpią, należy rozważyć przerwanie leczenia, oraz podjąć leczenie zachowawcze, niechirurgiczne.

Pojawienie się osadu może być objawowe lub bezobjawowe, może prowadzić do niewydolności nerek i bezmoczuprzemija po odstawieniu ceftriaksonu. Odnotowano przypadki kamicy nerkowej u chorych stosujących ceftriakson, która ustępowała po przerwaniu leczenia. U osób z kamicą nerkową w wywiadzie lub z hiperkalciurią, przed zastosowaniem ceftriaksonu należy rozważyć indywidualnie stosunek korzyści do ryzyka takiego leczenia.

Inne antybiotyki W zakażeniu kilkoma szczepami bakterii, gdy przypuszcza się, że przynajmniej jeden z nich jest oporny na ceftriakson, należy rozważyć zastosowanie dodatkowego antybiotyku. Podobnie jak podczas stosowania innych leków przeciwbakteryjnych, może dojść do nadkażenia niewrażliwymi drobnoustrojami.

Leki przeciwzakrzepowe W przypadku równoległego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych, zaleca się monitorowanie INR oraz ewentualne dostosowanie ich dawki, zarówno podczas leczenia ceftriaksonem jak i po zakończeniu leczenia.

Interakcje Inne antybiotyki Z antybiotykami aminoglikozydowymi, piperacyliną, karbenicyliną i mezlocyliną ceftriakson działa synergistycznie. W ciężkich zakażeniach wywołanych przez pałeczki Gram-ujemne zwykle stosowany w skojarzeniu z aminoglikozydami, w zakażeniach z udziałem beztlenowców — w skojarzeniu z metronidazolem.

AlkoholNie obserwowano reakcji disulfiramowej po spożyciu alkoholu przez osoby leczone ceftriaksonem.

Ceftriaxon-MIP - Działanie

Wykazuje niezgodności farmaceutyczne z amsakryną, wankomycyną, flukonazolem, solami wapnia i antybiotykami aminoglikozydowymi. Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu, nie wolno używać roztworów zawierających wapń np. Nie należy również mieszać ceftriaksonu z roztworem zawierającym wapń w tym samym zestawie do podawania dożylnego ani podawać jednocześnie przez trójnik z zawierającymi wapń roztworami i.

Jeśli niezbędne i niemożliwe do uniknięcia jest jednoczesne podawanie w ciągłej infuzji roztworów do całkowitego żywienia pozajelitowego zawierających wapń oraz ceftriaksonu, można podawać je przez różne linie infuzyjne wkłute w różne miejsca lub można przerwać podawanie roztworów do całkowitego żywienia pozajelitowego na czas infuzji ceftriaksonu i przepłukać linię infuzyjną przed ich ponownym podaniem.

Nie ma danych dotyczących interakcji ceftriaksonu i doustnych preparatów zawierających wapń, ani interakcji ceftriaksonu podanego i. Nie należy mieszać roztworów ceftriaksonu i aminoglikozydów w jednej strzykawce lub pojemniku do wlewów z uwagi na możliwość ich wzajemnej inaktywacji fizykochemicznej.

Ceftriaxone do leczenia stawow

Inaktywacja działania aminoglikozydów jest istotna klinicznie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. W przypadku konieczności równoczesnego zastosowania tych leków należy je wstrzykiwać w różne miejsca ciała, z użyciem różnych zestawów infuzyjnych. Aminoglikozydy Dostępne dane na temat ryzyka nasilenia toksycznego działania aminoglikozydów na nerki podczas podawania w skojarzeniu z cefalosporynami nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie lub wykluczenie nefrotoksyczności takiego skojarzenia leków.

Podczas takiego leczenia skojarzonego należy monitorować stężenie aminoglikozydów we krwi i kontrolować Ceftriaxone do leczenia stawow nerek. Doustne leki przeciwzakrzepoweRównoległe stosowanie ceftriaksonu i doustnych leków przeciwzakrzepowych może nasilać ich działanie antagonistyczne wobec witaminy K i zwiększać ryzyko krwawień. ChloramfenikolW badaniu in vitro zaobserwowano wzajemne hamowanie swojego działania podczas stosowania chloramfenikolu z ceftriaksonem, jednak nie wiadomo, czy ta interakcja ma znaczenie kliniczne.

Silne leki moczopędneNie zaobserwowano zaburzenia czynności nerek po jednoczesnym podawaniu dużych dawek ceftriaksonu i silnych leków moczopędnych np. ProbenecydJednoczesne podawanie probenecydu nie spowalnia eliminacji ceftriaksonu. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnychCeftriakson może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa, testu na galaktozemię oraz testu na obecność glukozy w moczu wykonywanego metodami nieenzymatycznymi. Do oznaczenia stężenia glukozy w moczu należy wykorzystać metody enzymatyczne.

Działania niepożądane Często: zmiany w morfologii krwi w tym eozynofilia, leukopenia, małopłytkowośćbiegunka, luźne stolce, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka. Niezbyt często: grzybicze zakażenia narządów płciowych, granulocytopenia, niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia, ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, świąd, zapalenie żył, ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.

Działanie Mechanizm działania Antybiotyk ß-laktamowy, cefalosporyna III generacji, o działaniu bakteriobójczym. Mechanizm działania polega na blokowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co w konsekwencji prowadzi do lizy komórki i śmierci bakterii. Oporny na działanie licznych β-laktamaz, jednak hydrolizowany przez te o rozszerzonym zakresie substratowym ESβLkarbapenemazy oraz chromosomalne cefalosporynazy amp C wytwarzane przez szczepy z derepresorowanym genem β-laktamazy. Oporność bakterii na ten antybiotyk może wynikać także ze zmniejszonego powinowactwa białek wiążących penicylinę do ceftriaksonu, obecności nieprzepuszczalnej błony zewnętrznej u bakterii Gram—ujemnych lub obecności w komórce bakteryjnej pomp błonowych aktywnie usuwających lek.

Rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, pokrzywka, krwiomocz, cukromocz, obrzęk, dreszcze. Ponadto zaobserwowano: nadkażenie drobnoustrojami niewrażliwymi na ceftriakson, niedokrwistość hemolityczną, agranulocytozę, wstrząs anafilaktyczny, reakcję anafilaktyczną, reakcję rzekomoanafilaktyczną, reakcję nadwrażliwości, drgawki, zaburzenia błędnika uczucie wirowaniazapalenie trzustki, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, wytrącanie się osadu wapnia w pęcherzyku żółciowym, żółtaczkę jąder podkorowych mózgu, zespół Stevensa i Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka, rumień wielopostaciowy, ostrą uogólnioną osutkę krostkową, skąpomocz, wytrącanie się osadu wapnia w nerkach, fałszywie dodatnie wyniki testów Coombsa, testu na galaktozemię oraz testu na obecność glukozy w moczu metodami nieenzymatycznymi.

Przedawkowanie Leczenie Ceftriaxone do leczenia stawow —objawowe, gdyż nie jest możliwe zmniejszenie stężenia ceftriaksonu za pomocą hemodializy lub dializy otrzewnowej, nie ma także swoistej odtrutki. Ciąża i laktacja Ceftriakson przenika przez barierę łożyska.

Podczas ciąży, a zwłaszcza w I trymestrze, może być podawany tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia przeważają nad ryzykiem stosowania.

Ceftriaxon-MIP - ciąża Preparat może być podawany podczas ciąży, a zwłaszcza w I trymestrze, tylko wtedy, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Ceftriakson przenika przez barierę łożyska. Ceftriakson jest wydzielany do mleka ludzkiego w małym stężeniu, jednak podczas stosowania dawek leczniczych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmionego piersią noworodka lub niemowlę. Nie można jednak wykluczyć ryzyka biegunki i zakażenia grzybiczego błon śluzowych.

Należy wziąć pod uwagę możliwość uczulenia.

Ceftriaxone do leczenia stawow

Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu stosowania ceftriaksonu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Badania wpływu na rozrodczość nie wykazały niekorzystnego wpływu na płodność kobiet i mężczyzn. Ceftriaxon-MIP - efekty uboczne Często: eozynofilia, leukopenia, trombocytopenia, luźne stolce, biegunka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka.

Niezbyt często: grzybicze zakażenie narządów płciowych, granulocytopenia, niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia, ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, świąd, zapalenie żył, ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi. Rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, pokrzywka, krwiomocz, cukromocz, obrzęk, dreszcze.

Częstość nieznana: nadkażenie, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, drgawki, uczucie wirowania, zapalenie trzustki, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, strąty w pęcherzyku żółciowym, żółtaczka jąder podkorowych mózgu, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, skąpomocz, powstawanie strątów w nerkach odwracalnefałszywie dodatni wynik testu Coombsa, fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię, fałszywie dodatni wynik oznaczania glukozy za pomocą nieenzymatycznych testów.

Biegunka po leczeniu ceftriaksonem może być związana z Clostridium difficile. Ryzyko powstawania strątów jest zwiększone u pacjentów unieruchomionych lub odwodnionych. Zdarzenie takie może być objawowe lub bezobjawowe, może prowadzić do niewydolności nerek i bezmoczu i przemija po odstawieniu ceftriaksonu.

Obserwowano wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu w pęcherzyku żółciowym, głównie u pacjentów leczonych dawkami większymi od zalecanej standardowej dawki. Częstość występowania wydaje się być mniejsza Ceftriaxone do leczenia stawow powolnej infuzji trwającej min.

Efekt ten jest zwykle bezobjawowy, jednakże rzadko strątom towarzyszyły objawy kliniczne, takie jak ból, nudności i wymioty. W takich przypadkach zalecane jest leczenie objawowe. Wytrącanie się jest zwykle odwracalne po przerwaniu leczenia ceftriaksonem.

Ceftriaxon-MIP - interakcje Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu nie wolno używać rozcieńczalników zawierających wapń, takich jak roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna do rekonstytucji preparatu ani do dalszego rozcieńczania przygotowanego roztworu do podania dożylnego.

Wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu może wystąpić także w razie zmieszania ceftriaksonu z roztworem zawierającym wapń w tym samym zestawie do podawania dożylnego.

  • Ceftriakson - Medycyna Praktyczna
  • Leki - Centrum Medyczne Medicover
  • Gatunki często wrażliwe na ceftriakson - bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinęgronkowce koagulazo-ujemne wrażliwe na metycylinęStreptococcus pyogenes grupa AStreptococcus agalactiae grupa BStreptococcus pneumoniae, paciorkowce zieleniące; bakterie tlenowe Gram-ujemne: Borrelia burgdorferi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoea, Neisseria meningitidis, Proteus mirabilis, Providencia spp.
  • С полдюжины движущихся тротуаров огибали центральный экран, они убегали в расходящиеся во все стороны сводчатые тоннели.
  • Спросил он, зевнув.

Ceftriaksonu nie wolno podawać jednocześnie przez trójnik z zawierającymi wapń roztworami dożylnymi, w tym zawierającymi wapń infuzjami dożylnymi, np. Jednak u pacjentów innych niż noworodki, ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać kolejno jeden po drugim, jeżeli linie infuzyjne zostaną starannie przepłukane pomiędzy infuzjami odpowiednim, zgodnym farmaceutycznie roztworem. Noworodki są narażone na zwiększone ryzyko wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu.

Nie ma doniesień na temat interakcji pomiędzy ceftriaksonem a doustnymi lekami zawierającymi wapń ani pomiędzy ceftriaksonem podawanym domięśniowo a lekami zawierającymi wapń dożylnymi lub doustnymi.

Ceftriaxone do leczenia stawow

Jednoczesne stosowanie doustnych leków przeciwzakrzepowych może nasilać antagonistyczne działanie wobec witaminy K i zwiększać ryzyko krwawienia - należy często monitorować współczynnik INR oraz odpowiednio dostosowywać dawkę antagonisty witaminy K do jego wartości, zarówno podczas leczenia ceftriaksonem, jak i po jego zakończeniu.

Istnieją sprzeczne dowody na temat ryzyka nasilenia toksycznego działania antybiotyków aminoglikozydowych na nerki podczas podawania w skojarzeniu z cefalosporynami. W takich przypadkach należy monitorować stężenie aminoglikozydu i czynność nerek. In vitro zaobserwowano antagonistyczne działanie podczas stosowania skojarzenia chloramfenikolu z ceftriaksonem - znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane.

Nie zaobserwowano zaburzenia czynności nerek po jednoczesnym podawaniu dużych dawek ceftriaksonu i silnych leków moczopędnych np.

Jednoczesne podawanie probenecydu nie spowalnia eliminacji ceftriaksonu. Ceftriaxon-MIP - dawkowanie Dożylnie lub domięśniowo.

  1. Szczotki z zapaleniem stawow
  2. Сделав последний поворот, он замер на месте.
  3. А ты искал Эпонину.
  4. Ты уже начал.

Pozaszpitalne zapalenie płuc; zaostrzenia POChP; zakażenia w obrębie jamy brzusznej; powikłane zakażenia dróg moczowych w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek : g raz na dobę. Szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich; zakażenia kości i stawów: 2 g raz na dobę.

Gorączka neutropeniczna prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym; bakteryjne zapalenie wsierdzia; bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: g raz na dobę. W potwierdzonej bakteriemii oraz w szczególnie ciężkich przypadkach należy rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego zakresu. Ostre zapalenia ucha środkowego: g w pojedynczej dawce domięśniowej; w przypadku, gdy pacjent jest ciężko chory lub poprzednie leczenie nie przynosi poprawy, lek może być skuteczny podczas podawania domięśniowego w dawce g na dobę przez 3 dni.

Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniom miejsc operowanych: 2 g w pojedynczej dawce, min przed zabiegiem chirurgicznym. Rzeżączka: mg w pojedynczej dawce domięśniowej.

Ceftriaxon-MIP - skład

Kiła: mg do 1 g raz na dobę, kiła układu nerwowego 2 g raz na dobę przez dni należy wziąć pod uwagę krajowe lub lokalne wytyczne. Rozsiana postać boreliozy - wczesna stadium II i późna stadium III : 2 g raz na dobę przez dni. Zaleca się różny czas trwania leczenia; należy wziąć pod uwagę krajowe lub lokalne wytyczne.

Ceftriaxone do leczenia stawow

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Noworodki dni. W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego zakresu. Nie stosować u wcześniaków w wieku do 41 tyg.

Czas trwania leczenia. W zależności od przebiegu choroby. Podawanie ceftriaksonu należy kontynuować przez 48 do 72 godzin po ustąpieniu gorączki u pacjenta lub potwierdzeniu eradykacji bakterii.

Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g proszek do sporz. roztw. do inf.(2 g) - 10 fiolek

Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja zalecanej dawki, pod warunkiem zadowalającej czynności wątroby i nerek.

Dostępne dane nie wskazują na konieczność dostosowania dawki w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby pod warunkiem, że czynność nerek nie jest zaburzona; brak danych dotyczących pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki pod warunkiem, że czynność wątroby nie jest zaburzona.